RE: P'dan

posted on 29 Jul 2009 21:07 by fon-due

คือ ย้อนกลับไปเมื่อวาน หลังจากอัพบล็อคเสร็จ

ก็เปิดดูตารางงานพี่แดนไปเรื่อย ๆ ในตารางก็เขียนว่า "พี่แดนจะอยู่สยามถึงประมาณห้าโมง !"

แอ๊นก็แบบ เอาไงดี ไปดีมั้ย เพิ่งกลับมาบ้าน

พอดีพี่กราฟเลิอกเรียน เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

พี่กราฟก็บอกว่า "ออกมาดิ เดี๋ยวไปเมกาก็ไม่ได้เจอแล้วนะ" เท่านั้นแหละ แอ๊นปิดคอมฯเลย

ก็รีบเปลี่ยนชุด แต่ก็เหลือบไปเห็นข้าวเย็นที่ซื้อมาอดเสียดายไม่ได้ (ถ้าออกไปต้องไม่ได้กลับมากินข้าวเย็นแน่ ๆ)

เลยลังเลอีก บอกพี่กราฟ พี่กราฟก็บอกว่าชั่งมันเถอะ เดี๋ยวเก็บไปกินเป็นมื้อดึกก็ได้

รีบๆออกมา เดี๋ยวพี่แดนก็กลับซะก่อนหรอกนะ

แอ๊นก็รีบวิ่งออกไปเลย ไปถึงสยามประมาณสามโมงครึ่ง ในตารางบอกว่าพี่แดนอยู่ที่ SOS

แอ๊นกับพี่กราฟก็รีบไปที่นั่น ไปยืนรออยู่ข้างๆพร้อมกับแฟนคลับคนอื่นๆ ไม่นานนัก ไม่ถึงสี่โมงอะ

พี่แดนก็เดินลงมา อึ้งมาก ยืนนิ่งสักพัก คือค.รู้สึกดีใจมากอ่ะ เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้เจอพี่แดนตัวจริง

น้ำตาไหลเลยอ่ะ ตื้นตันมากกกกก ดีใจสุดๆ แล้วก็ได้ถ่ายรูปพี่แดนมารูปนึง (แอบไกล)

แล้วก็ไม่ได้ถ่ายอีก มัวแต่ยืนจ้องหน้า ๕๕๕๕

หลังจากนั้นก็ตามพี่แดนไปที่ Shaker screen (เพิ่งรู้ว่า Shaker screen คือตรงนั้น ๕๕๕)

ก็วิ่งเข้าไปใกล้ๆตอนพี่แดนลงจากรถ (เริ่มมีสติ เหอะๆ ) แล้วก็ได้ถ่ายอีกสองรูป รูปแรกก็ถ่ายธรรมดา

แล้วก็เรียก "พี่แดนนนน~" พี่แดนก็หันมา แล้วยิ้มให้ เลยแชะไปอีกที เขินมาก ~ >,<

พี่แดนยิ้มให้ ! ดีใจมาก ถึงมากที่สุด แล้วก็ยืนรอพี่แดนอยู่ข้างล่าง ไม่นานก็ลงมา

เห็นคนอื่นได้ถ่ายรูปคู่พี่แดน ก็อยากถ่ายมั่ง พอพี่แดนลงมาปั๊บ ก็ถลาไป~

พยายามถ่ายรูปคู่ ได้มาแต่รูปเสี้ยว ฮ่า ๆ เป็นพี่แดนเต็มหน้า แต่เป็นแอ๊นเสี้ยวหัวววว ก๊ากกกกกก

แต่ก็ดีใจมากนะ ที่วันนี้ได้เจอพี่แดน ได้ถ่ายรูปคู่พี่แดน ~

พรุ่งนี้แอ๊นอยากไปตามพี่นะ แต่ไปไม่ถูก  

วันที่สี่แอ๊นก็อยากไปดูมินิคอนเสิร์ตพี่นะ แต่แอ๊นคงไม่ได้ไป

ถ้าพี่โอกาส "เราคงได้เจอกันอีกนะ พี่ชาย~"

ปล. เดี๋ยวพรุ่งนี้แอ๊นจะเอารูปมาลงนะ วันนี้รีบมาอัพเรื่องนี้ ยังไม่เอารูปลงคอมฯเลย >.<

 

เศร้าสุดซึ้ง

posted on 28 Jul 2009 14:25 by fon-due

วันนี้ไม่ได้ไปโรงเรียน (ด้วยค.ขี้เกียจส่วนตัว)

ไม่นึกเลยว่ามันจะส่งผลเสียที่ร้ายแรงที่สุดขนาดนี้

ก็คือเมื่อตอนบ่ายสอง เพื่อนๆออกไปที่สยามเซ็นเตอร์กัน

แล้วก็เจอนักร้องในดวงใจของแอ๊น มันก็เลยรีบโทรมาบอกทันทีทันใด

นักร้องคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน "พี่แดน วรเวช ดานุวงศ์" นั่นเอง 

ทันทีที่รู้อะ แืทบจะร้องไห้ คือเพิ่งออกไปราชเทวีเพื่อหาร้านเช่าชุดให้เพื่อน

แล้วก็เพิ่งน่ัั่งรถเมล์กลับมา ถ้ากลับช้ากว่านี้ หรือนั่งรถต่อไปที่สยาม แอ๊นคงได้เจอพี่แล้วใช่มั้ย?

คือเหมือนโดนแกล้งเลยอะ ไม่เป็นไร ๆ เ้ข้าไปดูตารางงานพี่แดนมาแล้ว

วันที่สามสิบพี่แดนมีสัมภาษณ์อีก แต่ไม่รู้ว่าแอ๊นจะมีโอกาสได้ไปรึเปล่าน่ะสิ 

แล้ววันที่ 4 พี่แดนมีมินิคอนเสิร์ตที่เซ็นทรัลเวิลด์ หลังห้าโมงเย็น 

ไม่รู้ว่าแม่จะให้ไปรึเปล่า แอ๊นอยากเจอพี่มากๆเลย

เหตุผลที่แอ๊นมาเรียนที่ กทม. มีไม่กี่อย่าง

๑. คืออยากมีอนาคตที่ดี เพราะอยากเรียนด้านภาษา โรงเรียนไหน สายภาษาก็ไม่มีทางสู้เตรียมฯได้

๒. หนูหวังว่า การได้เข้าใกล้พี่มากขึ้นทุกที อาจจะทำให้หนูได้เจอพี่สักวัน พี่ชาย~

 

ปล. แอ๊นติดตามผลงานพี่มาตลอด ตั้งแต่อัลบัมแรก ขอโอกาสสักครั้ง ที่จะได้เจอพี่ใกล้ ๆ

ขอโอกาสหนูได้ถ่ายรูปคู่กับพี่ ได้เห็นหน้าพี่ชัด ๆ เห็นลักยิ้มที่น่ารักของพี่

และได้ลายเซ็นต์จากพี่สักครั้ง ..

วันนี้ไปโรงเรียนพร้อมเอลล่ากับพี่กราฟ และระหว่างทางก็เจอกับ "เอริโกะจัง" และน้ำว้า

"เอริโกะจัง" คือนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวญี่ปุ่น ที่น้ำว้ารับเป็นโฮส และมาถึงเมืองไทยเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

ในโรงเรียนแอ๊นน่ะ มีนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวญี่ปุ่นทั้งหมดห้าคน เป็นผู้หญิงสี่ ผู้ชายหนึ่ง

แอ๊นและเพื่อนๆลงค.เห็นกันว่า เอริโกะจังน่ารักที่สุดเลย

วันนี้ไม่ได้เรียนเพราะว่าไปซ้อมงานวันภาษาไทยบนหอประชุมทั้งวันเลย

(ค.จริงก็ไม่ต้องเรียนอยู่แล้ว เพราะดรอปไปแล้ว)

เหนื่อยมาก กับการเดินติดต่องานตามตึกต่างๆ เป็นครั้งแรกที่คิดว่า "โรงเรียนจะกว้างไปไหนคะ?"

คาบสุดท้ายในวันนี้ ไปที่ห้อง ๑๑๑ ไปดูนักเรียนแลกเปลี่ยนญี่ปุ่นแสดงชุดพิเศษ

คือ โซรัน นั่นเอง! ทุกคนน่ารักมาก ๆเลย

เมื่อจบการแสดง แอ๊นก็รีบออกจากโรงเรียน ไปที่เซ็นทรัลเวิลด์ เพราะต้องรีบไปส่งจดหมายให้แม่

หลังจากนั้นก็เดินเล่น แล้วก็กินเคเอฟซี